ільменскі - Пошук

і́льменскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	і́льменскі	і́льменская	і́льменскае	і́льменскія
Р.	і́льменскага	і́льменскай і́льменскае	і́льменскага	і́льменскіх
Д.	і́льменскаму	і́льменскай	і́льменскаму	і́льменскім
В.	і́льменскі (неадуш.) і́льменскага (адуш.)	і́льменскую	і́льменскае	і́льменскія (неадуш.) і́льменскіх (адуш.)
Т.	і́льменскім	і́льменскай і́льменскаю	і́льменскім	і́льменскімі
М.	і́льменскім	і́льменскай	і́льменскім	і́льменскіх

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ільме́нскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	ільме́нскі	ільме́нская	ільме́нскае	ільме́нскія
Р.	ільме́нскага	ільме́нскай ільме́нскае	ільме́нскага	ільме́нскіх
Д.	ільме́нскаму	ільме́нскай	ільме́нскаму	ільме́нскім
В.	ільме́нскі (неадуш.) ільме́нскага (адуш.)	ільме́нскую	ільме́нскае	ільме́нскія (неадуш.) ільме́нскіх (адуш.)
Т.	ільме́нскім	ільме́нскай ільме́нскаю	ільме́нскім	ільме́нскімі
М.	ільме́нскім	ільме́нскай	ільме́нскім	ільме́нскіх

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Ільменскі дзяржаўны запаведнік 5/66; 11/258

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

ІЛЬМЕ́НСКІ ЗАПАВЕ́ДНІК,

у Расіі. Засн. ў 1920 як мінералагічны запаведнік (больш за 200 мінералаў), у 1935 ператвораны ў комплексны для вывучэння экалогіі фонавых і рэдкіх відаў жывёл і раслін. Размешчаны на ўсх. схілах Паўд. Урала паблізу ад г. Міяс Чэлябінскай вобл. Пл. 30 380 га. Хваёвыя і бярозавыя лясы, участкі стэпу. У фауне звычайныя вавёрка, гарнастай, ласка, лясны тхор, акліматызаваны плямісты алень, адноўлена папуляцыя бабра; гняздуюцца рэдкія птушкі: лебедзь-клікун, шэры журавель, сокал-сапсан, скапа і інш. Мінералагічны музей (з 1930), засн. сав. вучоным А.Я.Ферсманам.

т. 7, с. 201

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

и́льменский і́льменскі.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

МІЯ́С,

горад у Чэлябінскай вобл. Расіі, на р. Міяс. Засн. ў 1773. 167,2 тыс. ж. (1996). Чыг. станцыя, вузел аўтадарог. Прам-сць: аўтамаб. (выпуск грузавых машын павышанай праходнасці), эл.-тэхн., інструментальная, гумавая. Ракетны цэнтр і канструктарскае бюро. Факультэты Чэлябінскага політэхн. ун-та. Краязнаўчы музей (калекцыя вырабаў з уральскіх мінералаў). Паблізу — Ільменскі запаведнік.

т. 10, с. 495

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Verbum