ізахо́ра

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. ізахо́ра ізахо́ры
Р. ізахо́ры ізахо́р
Д. ізахо́ры ізахо́рам
В. ізахо́ру ізахо́ры
Т. ізахо́рай
ізахо́раю		 ізахо́рамі
М. ізахо́ры ізахо́рах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ізахо́ра ж., физ. изохо́ра

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ІЗАХО́РА (ад іза... + грэч. chōra прастора),

лінія, якая на тэрмадынамічнай дыяграме стану адлюстроўвае раўнаважны ізахорны працэс. Ураўненне І. ідэальнага газу: р/Т = const, дзе р — ціск, Т — абсалютная т-ра дадзенай масы ідэальнага газу.

т. 7, с. 178

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

изохо́ра физ. ізахо́ра, -ры ж.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)