ізатро́пны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ізатро́пны |
ізатро́пная |
ізатро́пнае |
ізатро́пныя |
| Р. |
ізатро́пнага |
ізатро́пнай ізатро́пнае |
ізатро́пнага |
ізатро́пных |
| Д. |
ізатро́пнаму |
ізатро́пнай |
ізатро́пнаму |
ізатро́пным |
| В. |
ізатро́пны (неадуш.) ізатро́пнага (адуш.) |
ізатро́пную |
ізатро́пнае |
ізатро́пныя (неадуш.) ізатро́пных (адуш.) |
| Т. |
ізатро́пным |
ізатро́пнай ізатро́пнаю |
ізатро́пным |
ізатро́пнымі |
| М. |
ізатро́пным |
ізатро́пнай |
ізатро́пным |
ізатро́пных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
ізатро́пны физ. изотро́пный
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ізатро́пны, ‑ая, ‑ае.
Які характарызуецца ізатрапіяй, ізатропнасцю. Ізатропнае асяроддзе.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ізатро́пны
(ад іза- + -тропны)
які характарызуецца ізатрапіяй.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
НАПРУ́ЖАНАСЦЬ МАГНІ́ТНАГА ПО́ЛЯ,
вектарная фіз. велічыня, якая характарызуе магн. поле. Роўная геам. рознасці магнітнай індукцыі , падзеленай на магнітную пастаянную μ0, і намагнічанасці асяроддзя :
. Для ізатропных асяроддзяў
. Калі аднародны і ізатропны магнетык поўнасцю запаўняе ўсю прастору з магн. полем, Н.м.п. не залежыць ад яго магнітнай пранікальнасці і супадае з Н.м.п., створанага той жа сістэмай макраскапічных токаў у вакууме. Адзінка Н.м.п. ў СІ — ампер на метр. Гл. таксама Поўнага току закон.
т. 11, с. 143
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)