ясы́р

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ясы́р ясы́ры
Р. ясы́ра ясы́раў
Д. ясы́ру ясы́рам
В. ясы́ра ясы́раў
Т. ясы́рам ясы́рамі
М. ясы́ру ясы́рах

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ясы́р, род. ясыра́ м., уст. ясы́рь

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ясы́р, ‑а, м.

Уст. Нявольнік, палонны.

[Араб.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ясы́р

(тур. esir)

гіст. нявольнік, палонны.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

ясы́рь уст. ясы́р, -ра м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

jasyr, ~u

м. ясыр; палон (татарскі або турэцкі)

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)