яса́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. яса́чны яса́чная яса́чнае яса́чныя
Р. яса́чнага яса́чнай
яса́чнае		 яса́чнага яса́чных
Д. яса́чнаму яса́чнай яса́чнаму яса́чным
В. яса́чны (неадуш.)
яса́чнага (адуш.)		 яса́чную яса́чнае яса́чныя (неадуш.)
яса́чных (адуш.)
Т. яса́чным яса́чнай
яса́чнаю		 яса́чным яса́чнымі
М. яса́чным яса́чнай яса́чным яса́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

яса́чны ист. яса́чный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

яса́чны, ‑ая, ‑ае.

Гіст.

1. Які мае адносіны да ясаку, з’яўляецца ясаком. Ясачны збор.

2. Які плаціць ясак, звязаны з выплатай ясаку. Ясачныя людзі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

яса́к, -у́, м.

Натуральны падатак у Рускай дзяржаве, які збіралі на карысць казны з народаў Паволжа, Сібіры і Далёкага Усходу.

|| прым. яса́чны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

яса́чный яса́чны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)