Том: 37, старонка: 300.
Гістарычны слоўнік беларускай мовы (1982–2017)
Том: 37, старонка: 300.
Гістарычны слоўнік беларускай мовы (1982–2017)
Сенгнгус (сенгогусъ) ‘нейкая хвароба рагатай жывёлы, выкліканая паяданнем павуціны з травой, пасля чаго выяўляецца цячэнне сліны і жывёла перастае прымаць ежу’; для лячэння “бросаютъ кровь и стираютъ дегтем носовые отверстия,
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)