ядови́тый

1. атру́тны; ядаві́ты;

2. перен. з’е́длівы.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ядовитый

Том: 37, старонка: 292.

img/37/37-292_1549_Ядовитый.jpg

Гістарычны слоўнік беларускай мовы (1982–2017)

атру́тны ядови́тый, ядоно́сный; отравля́ющий

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

з’е́длівы е́дкий, ко́лкий, колю́чий, ядови́тый, язви́тельный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

імша́рніца ж., бот. (ядовитый полукустарник) подбе́л м.

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ядаві́ты прям., перен. ядови́тый;

~тае рэ́чыва — ядови́тое вещество́;

~тая змяя́ — ядови́тая змея́;

я. ко́лер — ядови́тый цвет;

~тая ўсме́шка — ядови́тая улы́бка

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ядови́тость

1. атру́тнасць, -ці ж.; ядаві́тасць, -ці ж.;

2. з’е́длівасць, -ці ж.; см. ядови́тый;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)