эфемеры́да

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. эфемеры́да эфемеры́ды
Р. эфемеры́ды эфемеры́д
Д. эфемеры́дзе эфемеры́дам
В. эфемеры́ду эфемеры́д
Т. эфемеры́дай
эфемеры́даю		 эфемеры́дамі
М. эфемеры́дзе эфемеры́дах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

эфемеры́да ж.

1. зоол., перен. эфемери́да;

2. только мн., астр. эфемери́ды

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

эфемеры́да, ‑ы, ДМ ‑дзе, ж.

1. Крылатае насякомае, якое жыве толькі адзін ці два дні; аднадзёнка. // перан. Пра што‑н. недаўгавечнае, нетрывалае, што існуе непрацяглы час.

2. толькі мн. (эфемеры́ды, ‑аў). Астранамічныя табліцы, якія паказваюць становішча нябесных цел на пэўныя дні месяца і года.

[Ад грэч. ephēmeris, ephēmerídos — дзённік.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

эфемери́да ж.

1. зоол., уст. эфемеры́да, -ды ж.; аўся́нік, -ка м.;

2. перен. эфемеры́да, -ды ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)