Эстэтычнае выхаванне 3/208; 5/319; 9/75; 11/483—484

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

успрыманне эстэтычнае

т. 16, с. 269

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

эстэтычнае выхаванне

т. 18, кн. 1, с. 173

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ПАЧУЦЦЁ ЭСТЭТЫ́ЧНАЕ,

спецыфічнае духоўнае перажыванне, выкліканае ўспрыманнем прыгожага або агіднага, узнёслага або нізкага, трагічнага або камічнага ў прыродзе, грамадскім быцці і мастацтве; першасны кампанент гістарычна абумоўленай эстэт. свядомасці, аснова эстэт. густаў, ідэалаў і ацэнак; адзін з састаўных элементаў мастацкай культуры. Сфарміраванае ў працэсе практычнай чалавечай дзейнасці П.э. ў далейшым развіваецца і ўдасканальваецца пад уздзеяннем фальклору і прафес. мастацтва ўсіх відаў і жанраў, становіцца важным фактарам гуманізацыі прыроднага і грамадскага быцця. Поруч з традыц. відамі мастацтва развіццю П.э. садзейнічае тэхн. эстэтыка і мастацка-прамысловае праектаванне (дызайн), афармленне сферы вытв-сці і побыту людзей паводле законаў прыгажосці.

В.​В.​Краснова.

т. 12, с. 245

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

эстэты́чны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. эстэты́чны эстэты́чная эстэты́чнае эстэты́чныя
Р. эстэты́чнага эстэты́чнай
эстэты́чнае		 эстэты́чнага эстэты́чных
Д. эстэты́чнаму эстэты́чнай эстэты́чнаму эстэты́чным
В. эстэты́чны (неадуш.)
эстэты́чнага (адуш.)		 эстэты́чную эстэты́чнае эстэты́чныя (неадуш.)
эстэты́чных (адуш.)
Т. эстэты́чным эстэты́чнай
эстэты́чнаю		 эстэты́чным эстэты́чнымі
М. эстэты́чным эстэты́чнай эстэты́чным эстэты́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

духоўна-эстэтычны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. духоўна-эстэтычны духоўна-эстэтычная духоўна-эстэтычнае духоўна-эстэтычныя
Р. духоўна-эстэтычнага духоўна-эстэтычнай
духоўна-эстэтычнае		 духоўна-эстэтычнага духоўна-эстэтычных
Д. духоўна-эстэтычнаму духоўна-эстэтычнай духоўна-эстэтычнаму духоўна-эстэтычным
В. духоўна-эстэтычны
духоўна-эстэтычнага		 духоўна-эстэтычную духоўна-эстэтычнае духоўна-эстэтычныя
Т. духоўна-эстэтычным духоўна-эстэтычнай
духоўна-эстэтычнаю		 духоўна-эстэтычным духоўна-эстэтычнымі
М. духоўна-эстэтычным духоўна-эстэтычнай духоўна-эстэтычным духоўна-эстэтычных

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

этыка-эстэтычны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. этыка-эстэтычны этыка-эстэтычная этыка-эстэтычнае этыка-эстэтычныя
Р. этыка-эстэтычнага этыка-эстэтычнай
этыка-эстэтычнае		 этыка-эстэтычнага этыка-эстэтычных
Д. этыка-эстэтычнаму этыка-эстэтычнай этыка-эстэтычнаму этыка-эстэтычным
В. этыка-эстэтычны
этыка-эстэтычнага		 этыка-эстэтычную этыка-эстэтычнае этыка-эстэтычныя
Т. этыка-эстэтычным этыка-эстэтычнай
этыка-эстэтычнаю		 этыка-эстэтычным этыка-эстэтычнымі
М. этыка-эстэтычным этыка-эстэтычнай этыка-эстэтычным этыка-эстэтычных

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

эстэты́чны, -ая, -ае.

1. гл. эстэтыка.

2. Прыгожы, звязаны з успрыманнем прыгожага ў жыцці і мастацтве.

Эстэтычнае задавальненне.

Э. густ.

|| наз. эстэты́чнасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

во́бразна-эстэты́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. во́бразна-эстэты́чны во́бразна-эстэты́чная во́бразна-эстэты́чнае во́бразна-эстэты́чныя
Р. во́бразна-эстэты́чнага во́бразна-эстэты́чнай
во́бразна-эстэты́чнае		 во́бразна-эстэты́чнага во́бразна-эстэты́чных
Д. во́бразна-эстэты́чнаму во́бразна-эстэты́чнай во́бразна-эстэты́чнаму во́бразна-эстэты́чным
В. во́бразна-эстэты́чны (неадуш.)
во́бразна-эстэты́чнага (адуш.)		 во́бразна-эстэты́чную во́бразна-эстэты́чнае во́бразна-эстэты́чныя (неадуш.)
во́бразна-эстэты́чных (адуш.)
Т. во́бразна-эстэты́чным во́бразна-эстэты́чнай
во́бразна-эстэты́чнаю		 во́бразна-эстэты́чным во́бразна-эстэты́чнымі
М. во́бразна-эстэты́чным во́бразна-эстэты́чнай во́бразна-эстэты́чным во́бразна-эстэты́чных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

тэ́хніка-эстэты́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. тэ́хніка-эстэты́чны тэ́хніка-эстэты́чная тэ́хніка-эстэты́чнае тэ́хніка-эстэты́чныя
Р. тэ́хніка-эстэты́чнага тэ́хніка-эстэты́чнай
тэ́хніка-эстэты́чнае		 тэ́хніка-эстэты́чнага тэ́хніка-эстэты́чных
Д. тэ́хніка-эстэты́чнаму тэ́хніка-эстэты́чнай тэ́хніка-эстэты́чнаму тэ́хніка-эстэты́чным
В. тэ́хніка-эстэты́чны (неадуш.)
тэ́хніка-эстэты́чнага (адуш.)		 тэ́хніка-эстэты́чную тэ́хніка-эстэты́чнае тэ́хніка-эстэты́чныя (неадуш.)
тэ́хніка-эстэты́чных (адуш.)
Т. тэ́хніка-эстэты́чным тэ́хніка-эстэты́чнай
тэ́хніка-эстэты́чнаю		 тэ́хніка-эстэты́чным тэ́хніка-эстэты́чнымі
М. тэ́хніка-эстэты́чным тэ́хніка-эстэты́чнай тэ́хніка-эстэты́чным тэ́хніка-эстэты́чных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)