э́скер
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
э́скер |
э́скеры |
| Р. |
э́скера |
э́скераў |
| Д. |
э́скеру |
э́скерам |
| В. |
э́скер |
э́скеры |
| Т. |
э́скерам |
э́скерамі |
| М. |
э́скеры |
э́скерах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
э́скер
(ірл. esker)
узгорак або града, складзеная знізу азёрнымі (гліна, пясок, галька, гравій), зверху ледніковымі (галечнікі, валуны) пародамі.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)