назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| энтэры́ту | |
| энтэры́ту | |
| энтэры́там | |
| энтэры́це |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| энтэры́ту | |
| энтэры́ту | |
| энтэры́там | |
| энтэры́це |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
[Ад грэч. énteron — кішка.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
(ад
запаленне слізістай абалонкі тонкіх кішак.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
энтери́т
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ПАРАТУБЕРКУЛЁЗ,
хранічная інфекцыйная хвароба жывёл. Пашырана ў многіх краінах,
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ГАСТРАЭНТЭРЫ́Т (ад гастра... +
вострае або хранічнае захворванне страўнікава-кішачнага тракту жывёл і чалавека, пры якім запаленчы працэс ахоплівае страўнік і тонкі кішэчнік. Прычыны ўзнікнення, прыкметы і лячэнне гастраэнтэрыту ў асноўным тыя, што пры гастрыце і энтэрыце. Звычайна гастраэнтэрыту спадарожнічае запаленне тоўстага кішэчніка, пасля ўзнікае гастраэнтэракаліт. Лячэнне залежыць ад лакалізацыі запаленчага працэсу (на страўніку ці тонкім кішэчніку).
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
гастраэнтэры́т
(ад гастра +
запаленчае захворванне слізістай абалонкі страўніка і тонкіх кішак.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)