назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| энеалі́ту | |
| энеалі́ту | |
| энеалі́там | |
| энеалі́це |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| энеалі́ту | |
| энеалі́ту | |
| энеалі́там | |
| энеалі́це |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
[Ад лац. aeneus — медны і грэч. líthos — камень.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
(ад
пераходны перыяд ад неаліту да бронзавага веку, калі ўпершыню з’явіліся медныя прылады працы, медны век.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
энеоли́т
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
халкалі́т
(ад
тое, што і
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
КЮЛЬ-ТЭПЕ́,
1)
2) Паселішча
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)