экстэ́нзар
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
экстэ́нзар |
экстэ́нзары |
| Р. |
экстэ́нзара |
экстэ́нзараў |
| Д. |
экстэ́нзару |
экстэ́нзарам |
| В. |
экстэ́нзар |
экстэ́нзары |
| Т. |
экстэ́нзарам |
экстэ́нзарамі |
| М. |
экстэ́нзары |
экстэ́нзарах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2025, актуальны правапіс)
экстэ́нзар м., анат. эксте́нзор
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
экстэ́нзар
(лац. extensor, ад extendere = расцягваць)
анат. мышца, якая разгінае якую-н. частку цела (параўн. флексар).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
эксте́нзор анат. экстэ́нзар, -ра м.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)