экстракла́с

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. экстракла́с
Р. экстракла́са
Д. экстракла́су
В. экстракла́с
Т. экстракла́сам
М. экстракла́се

Крыніцы: nazounik2008.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

экстракла́с м. спарт. Spítzenklasse f -; Óberliga f -;

экстракла́с! (выдатна, цудоўна) Klásse!

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

экстракла́с

(ад экстра- + клас)

вышэйшы клас, разрад, кваліфікацыя і інш.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

экстра..., прыстаўка.

Першая састаўная частка складаных слоў, якая адпавядае па знач. словам «найвышэйшы», «звыш», «па-за», «дадаткова», напр.: экстраклас, экстраардынарны, экстразанальны, экстрапошта.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

Spítzenklasse f -, -n спарт. экстракла́с

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)