экспе́ртны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
экспе́ртны |
экспе́ртная |
экспе́ртнае |
экспе́ртныя |
| Р. |
экспе́ртнага |
экспе́ртнай экспе́ртнае |
экспе́ртнага |
экспе́ртных |
| Д. |
экспе́ртнаму |
экспе́ртнай |
экспе́ртнаму |
экспе́ртным |
| В. |
экспе́ртны (неадуш.) экспе́ртнага (адуш.) |
экспе́ртную |
экспе́ртнае |
экспе́ртныя (неадуш.) экспе́ртных (адуш.) |
| Т. |
экспе́ртным |
экспе́ртнай экспе́ртнаю |
экспе́ртным |
экспе́ртнымі |
| М. |
экспе́ртным |
экспе́ртнай |
экспе́ртным |
экспе́ртных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
экспе́ртны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да эксперта, належыць яму. Экспертнае заключэнне. Экспертная камісія.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
экспе́рт, -а, М -рце, мн. -ы, -аў, м.
Спецыяліст, які праводзіць экспертызу і дае заключэнне пры разглядзе якога-н. пытання.
Высокакваліфікаваны э.
Судовы э.
|| прым. экспе́ртны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
маста́цка-экспе́ртны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
маста́цка-экспе́ртны |
маста́цка-экспе́ртная |
маста́цка-экспе́ртнае |
маста́цка-экспе́ртныя |
| Р. |
маста́цка-экспе́ртнага |
маста́цка-экспе́ртнай маста́цка-экспе́ртнае |
маста́цка-экспе́ртнага |
маста́цка-экспе́ртных |
| Д. |
маста́цка-экспе́ртнаму |
маста́цка-экспе́ртнай |
маста́цка-экспе́ртнаму |
маста́цка-экспе́ртным |
| В. |
маста́цка-экспе́ртны (неадуш.) маста́цка-экспе́ртнага (адуш.) |
маста́цка-экспе́ртную |
маста́цка-экспе́ртнае |
маста́цка-экспе́ртныя (неадуш.) маста́цка-экспе́ртных (адуш.) |
| Т. |
маста́цка-экспе́ртным |
маста́цка-экспе́ртнай маста́цка-экспе́ртнаю |
маста́цка-экспе́ртным |
маста́цка-экспе́ртнымі |
| М. |
маста́цка-экспе́ртным |
маста́цка-экспе́ртнай |
маста́цка-экспе́ртным |
маста́цка-экспе́ртных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
навуко́ва-экспе́ртны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
навуко́ва-экспе́ртны |
навуко́ва-экспе́ртная |
навуко́ва-экспе́ртнае |
навуко́ва-экспе́ртныя |
| Р. |
навуко́ва-экспе́ртнага |
навуко́ва-экспе́ртнай навуко́ва-экспе́ртнае |
навуко́ва-экспе́ртнага |
навуко́ва-экспе́ртных |
| Д. |
навуко́ва-экспе́ртнаму |
навуко́ва-экспе́ртнай |
навуко́ва-экспе́ртнаму |
навуко́ва-экспе́ртным |
| В. |
навуко́ва-экспе́ртны (неадуш.) навуко́ва-экспе́ртнага (адуш.) |
навуко́ва-экспе́ртную |
навуко́ва-экспе́ртнае |
навуко́ва-экспе́ртныя (неадуш.) навуко́ва-экспе́ртных (адуш.) |
| Т. |
навуко́ва-экспе́ртным |
навуко́ва-экспе́ртнай навуко́ва-экспе́ртнаю |
навуко́ва-экспе́ртным |
навуко́ва-экспе́ртнымі |
| М. |
навуко́ва-экспе́ртным |
навуко́ва-экспе́ртнай |
навуко́ва-экспе́ртным |
навуко́ва-экспе́ртных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
рэдакцы́йна-экспе́ртны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
рэдакцы́йна-экспе́ртны |
рэдакцы́йна-экспе́ртная |
рэдакцы́йна-экспе́ртнае |
рэдакцы́йна-экспе́ртныя |
| Р. |
рэдакцы́йна-экспе́ртнага |
рэдакцы́йна-экспе́ртнай рэдакцы́йна-экспе́ртнае |
рэдакцы́йна-экспе́ртнага |
рэдакцы́йна-экспе́ртных |
| Д. |
рэдакцы́йна-экспе́ртнаму |
рэдакцы́йна-экспе́ртнай |
рэдакцы́йна-экспе́ртнаму |
рэдакцы́йна-экспе́ртным |
| В. |
рэдакцы́йна-экспе́ртны (неадуш.) рэдакцы́йна-экспе́ртнага (адуш.) |
рэдакцы́йна-экспе́ртную |
рэдакцы́йна-экспе́ртнае |
рэдакцы́йна-экспе́ртныя (неадуш.) рэдакцы́йна-экспе́ртных (адуш.) |
| Т. |
рэдакцы́йна-экспе́ртным |
рэдакцы́йна-экспе́ртнай рэдакцы́йна-экспе́ртнаю |
рэдакцы́йна-экспе́ртным |
рэдакцы́йна-экспе́ртнымі |
| М. |
рэдакцы́йна-экспе́ртным |
рэдакцы́йна-экспе́ртнай |
рэдакцы́йна-экспе́ртным |
рэдакцы́йна-экспе́ртных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
экспе́ртный экспе́ртны;
экспе́ртная коми́ссия экспе́ртная камі́сія.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
АКАДЭ́МІЯ МІЛІ́ЦЫІ Міністэрства ўнутраных спраў Рэспублікі Беларусь,
вышэйшая навуч. ўстанова. Засн. ў 1976 як Мінская Вышэйшая школа міліцыі на базе завочнага ф-та (з 1958) Маскоўскай Вышэйшай школы міліцыі МУС СССР, з 1992 — акадэмія. Рыхтуе: юрыстаў-прававедаў — следчых, экспертаў-крыміналістаў, судова-мед. экспертаў; аператыўных работнікаў крымінальнага вышуку, службаў барацьбы з эканам. і арганізаванай злачыннасцю, папраўча-прац. устаноў і спец. камендатур, падраздзяленняў падатковых расследаванняў; участковых інспектараў міліцыі. У 1994/95 навуч. г. ф-ты: крымінальнай міліцыі і міліцыі грамадскай бяспекі; следча-экспертны; падрыхтоўкі супрацоўнікаў папраўча-прац. устаноў і спец. камендатур; судова-мед. экспертызы; завочнага навучання; павышэння кваліфікацыі; ваенны. Навучанне дзённае і завочнае. З 1993 ад’юнктура, у т. л. ін-т суіскальніцтва; дактарантура. Прымае да абароны кандыдацкія і доктарскія дысертацыі.
т. 1, с. 180
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
БЕЛАРУ́СКАЕ ДОБРААХВО́ТНАЕ ТАВАРЫ́СТВА АХО́ВЫ ПО́МНІКАЎ ГІСТО́РЫІ І КУЛЬТУ́РЫ,
масавая грамадская арг-цыя. Утворана ў 1966. Вышэйшы кіруючы орган — з’езд (склікаецца не радзей як 1 раз у 5 гадоў), які разглядае і прымае статут, уносіць у яго змены і дапаўненні, выбірае Рэсп. савет, прэзідыум і рэвіз. камісію. Кіруючы орган паміж з’ездамі — Рэсп. савет, выканаўчы орган — прэзідыум. У складзе т-ва працуюць абл., раённыя і гар. саветы, пярвічныя арг-цыі. Т-ва з дапамогай насельніцтва, грамадскасці праводзіць работу па выяўленні і вывучэнні помнікаў гісторыі і культуры, забеспячэнні іх аховы, фінансуе работы па кансервацыі і рэстаўрацыі унікальных помнікаў архітэктуры, археалогіі, гісторыі (у т. л. Полацкі Сафійскі сабор, Мірскі замак, Заслаўская Спаса-Праабражэнская царква і інш.). Выдае кнігі, брашуры, буклеты, плакаты гіст. і археал. тэматыкі. У 1970—89 выдавала штоквартальны бюлетэнь «Помнікі гісторыі і культуры Беларусі», з 1989 сумесна з Бел. фондам культуры выдае час. «Спадчына».
Пры т-ве дзейнічаюць навукова-метадычны, рэдакцыйна-экспертны саветы, секцыі прапаганды, гісторыі, археалогіі, архітэктуры, этнаграфіі, мастацтва, моладзі, дакументальных помнікаў. Т-ва супрацоўнічае з дзярж. органамі, грамадскімі і рэліг. арг-цыямі. Арганізоўвае канферэнцыі, семінары, інш. формы абмеркавання актуальных пытанняў стану, аховы, прапаганды помнікаў. Выкарыстоўвае ў адпаведнасці са статутам сваю ўласнасць для матэр. забеспячэння мэт і задач т-ва. Ажыццяўляе ў парадку, устаноўленым заканадаўствам, вытв., гасп. і інш. дзейнасць.
Г.А.Саўчанка.
т. 2, с. 395
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)