эквадо́рка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
эквадо́рка |
эквадо́ркі |
| Р. |
эквадо́ркі |
эквадо́рак |
| Д. |
эквадо́рцы |
эквадо́ркам |
| В. |
эквадо́рку |
эквадо́рак |
| Т. |
эквадо́ркай
эквадо́ркаю |
эквадо́ркамі |
| М. |
эквадо́рцы |
эквадо́рках |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
эквадо́рка эквадо́рка, -кі ж.;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
эквадо́рка,
гл. эквадорцы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
эквадо́рцы, ‑аў; адз. эквадорац, ‑рца, м.; эквадорка, ‑і, ДМ ‑рцы; мн. эквадоркі, ‑рак; ж.
Насельніцтва Эквадора.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)