шытво́, -а́, н.

1. гл. шыць.

2. Тое, што шыюць ці сшытае.

Сядзець з шытвом у руках.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

шытво́

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. шытво́
Р. шытва́
Д. шытву́
В. шытво́
Т. шытво́м
М. шытве́

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

шытво́ ср. шитьё

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

шытво́, ‑а, н.

1. Дзеянне паводле дзеясл. шыць (у 1, 3 знач.).

2. Тое, што шыюць ці сшытае. Да Платона падышла яго Марыя з нейкім шытвом у руках і села побач на прызбе. Пестрак. На стале, што быў паміж вокнаў, ляжала новае шытво: зажыўленая простай ніткай ватоўка і яшчэ нейкая адзежына. Чыгрынаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

шытво́ н. кравец.

1. (рэч) Näharbeit f -, -en;

2. (дзеянне) Nähen n -s

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

шыццё, -я́, н.

1. гл. шыць.

2. Тое, што шыюць ці сшытае; шытво.

Здаць ш. заказчыку.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

sewing [ˈsəʊɪŋ] n. шыццё; шытво́

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

sewing

[ˈsoʊɪŋ]

n.

шытво́ n.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

needlework [ˈni:dlwɜ:k] n. шыццё, шытво́; вы́шыўка, вышыва́нне, рукадзе́лле

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

шыццё, шытво

Слоўнік сінонімаў і блізказначных слоў, 2-е выданне (М. Клышка, правапіс да 2008 г.)