шчупако́вы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. шчупако́вы шчупако́вая шчупако́вае шчупако́выя
Р. шчупако́вага шчупако́вай
шчупако́вае		 шчупако́вага шчупако́вых
Д. шчупако́ваму шчупако́вай шчупако́ваму шчупако́вым
В. шчупако́вы (неадуш.)
шчупако́вага (адуш.)		 шчупако́вую шчупако́вае шчупако́выя (неадуш.)
шчупако́вых (адуш.)
Т. шчупако́вым шчупако́вай
шчупако́ваю		 шчупако́вым шчупако́вымі
М. шчупако́вым шчупако́вай шчупако́вым шчупако́вых

Іншыя варыянты: шчупако́ў.

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

шчупако́вы щу́чий;

◊ па ~вым зага́дзе — по щу́чьему веле́нию

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

шчупако́вы, ‑ая, ‑ае.

1. Які мае адносіны да шчупака.

2. у знач. наз. шчупако́выя, ‑ых. Сямейства прэснаводных драпежных рыб.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

шчупа́к, -а́, мн. -і́, -о́ў, м.

Драпежная прэснаводная рыба са сплюснутай выцягнутай галавой і доўгім тулавам.

Злавіць шчупака на вуду.

|| памянш. шчупачо́к, -чка́, мн. -чкі́, -чко́ў, м.

|| прым. шчупако́вы, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

шчупако́ў, -о́ва.

Які належыць шчупаку.

Шчупаковы зубы.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

шчупако́ў

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. шчупако́ў шчупако́ва шчупако́ва шчупако́вы
Р. шчупако́вага шчупако́вай
шчупако́вае		 шчупако́вага шчупако́вых
Д. шчупако́ваму шчупако́вай шчупако́ваму шчупако́вым
В. шчупако́ў (неадуш.)
шчупако́вага (адуш.)		 шчупако́ву
шчупако́вую		 шчупако́ва
шчупако́вае		 шчупако́вы (неадуш.)
шчупако́вых (адуш.)
Т. шчупако́вым шчупако́вай
шчупако́ваю		 шчупако́вым шчупако́вымі
М. шчупако́вым шчупако́вай шчупако́вым шчупако́вых

Іншыя варыянты: шчупако́вы.

Крыніцы: krapivabr2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

шчупако́ў, ‑ова.

Які належыць шчупаку. Шчупаковы зубы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

щу́чий шчупако́вы, шчупачы́ны;

◊

по щу́чьему веле́нью на шчупако́ва каза́нне, па шчупако́вым зага́дзе.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)