шчані́цца, 1 і 2 ас. не ўжыв., шчэ́ніцца; незак.

Раджаць (пра сабаку, ваўчыцу, лісу і некаторых іншых жывёл).

|| зак. ашчані́цца, ашчэ́ніцца.

|| наз. шчане́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

шчані́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. шчэ́ніцца шчэ́няцца
Прошлы час
м. - шчані́ліся
ж. шчані́лася
н. шчані́лася

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

шчані́цца несов. щени́ться

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

шчані́цца, шчэніцца; незак.

Прыводзіць шчаня, шчанят (пра сабаку, ваўчыцу, лісу і пад.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ашчані́цца гл. шчаніцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

щени́ться несов. шчані́цца.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

шчане́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. шчаніцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

whelp​2 [welp] v. fml шчані́цца

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

szczenić się

незак. шчаніцца

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

litter​2 [ˈlɪtə] v.

1. засме́чваць; раскі́дваць абы-я́к

2. дава́ць прыпло́д (пра жывёл), шчані́цца, парасі́цца

3. рабі́ць падсці́лку (для жывёлы)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)