шушу́кацца, -аюся, -аешся, -аецца; незак., з кім і без дап. (разм.).

Шаптацца, гаварыць адзін з адным па сакрэце.

Ш. ў кутку.

|| наз. шушу́канне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

шушу́кацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. шушу́каюся шушу́каемся
2-я ас. шушу́каешся шушу́каецеся
3-я ас. шушу́каецца шушу́каюцца
Прошлы час
м. шушу́каўся шушу́каліся
ж. шушу́калася
н. шушу́калася
Загадны лад
2-я ас. шушу́кайся шушу́кайцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час шушу́каючыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

шушу́кацца несов. шушу́каться

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

шушу́кацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Шаптацца з кім‑н. (звычайна па сакрэту). З некаторага часу Мар’янка заўважыла, што яе свёкар і Амяльян аб чымсьці шушукаюцца, стараючыся схавацца ад яе. Колас. Хлопцы — у большасці гэта былі падлеткі, школьнікі, .. — шушукаліся між сабой, дурэлі, штурхалі адзін другога пад бакі. Кудравец. // Па сакрэту пляткарыць аб кім‑, чым‑н. — Ты ж .. сяброўка [Волькі], шушукаліся разам.. [Надзя:] — Я нічога не ведаю. М. Ткачоў.

2. перан. Утвараць ціхі шум (у 1 знач.); шамацець, шапацець. Над намі шушукаюцца высокія гордыя хвоі. Бядуля. Балотца было затоплена вадою, толькі ўзбоч, ля кустоў, рыжэлі сям-там купіны і шушукаўся чарот. Сачанка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

шушу́кацца разм. (сакрэтнічаць) gehéimnisvoll tun*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

шушу́каться разг. шушу́кацца, шапта́цца.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

зашушу́кацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; зак.

Разм. Пачаць шушукацца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зашышы́каць

‘пачаць шушукацца’

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. зашышы́каю зашышы́каем
2-я ас. зашышы́каеш зашышы́каеце
3-я ас. зашышы́кае зашышы́каюць
Прошлы час
м. зашышы́каў зашышы́калі
ж. зашышы́кала
н. зашышы́кала
Загадны лад
2-я ас. зашышы́кай зашышы́кайце
Дзеепрыслоўе
прош. час зашышы́каўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

шышы́каць

‘шушукацца, шаптацца’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. шышы́каю шышы́каем
2-я ас. шышы́каеш шышы́каеце
3-я ас. шышы́кае шышы́каюць
Прошлы час
м. шышы́каў шышы́калі
ж. шышы́кала
н. шышы́кала
Загадны лад
2-я ас. шышы́кай шышы́кайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час шышы́каючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

шушу́канне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. шушукаць і шушукацца, а таксама гукі гэтага дзеяння. Пасля доўгага шушукання на кухні Ніна паявілася ў пакоі. Асіпенка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)