шту́нда

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. шту́нда
Р. шту́нды
Д. шту́ндзе
В. шту́нду
Т. шту́ндай
шту́ндаю
М. шту́ндзе

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

шту́нда ж., рел. шту́нда

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

шту́нда, ‑ы, ДМ ‑дзе, ж.

Евангелічна-баптысцкая секта, якая ўзнікла ў Расіі ў сярэдзіне 19 ст. // зб. Разм. Прыхільнікі, паслядоўнікі, члены такой секты; штундысты.

[Ад ням. Stunde.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

шту́нда

(ням. Stunde)

евангелічна-баптысцкая секта, якая ўзнікла ў Расіі ў сярэдзіне 19 ст.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)