штампава́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. штампава́ны штампава́ная штампава́нае штампава́ныя
Р. штампава́нага штампава́най
штампава́нае
штампава́нага штампава́ных
Д. штампава́наму штампава́най штампава́наму штампава́ным
В. штампава́ны (неадуш.)
штампава́нага (адуш.)
штампава́ную штампава́нае штампава́ныя (неадуш.)
штампава́ных (адуш.)
Т. штампава́ным штампава́най
штампава́наю
штампава́ным штампава́нымі
М. штампава́ным штампава́най штампава́ным штампава́ных

Іншыя варыянты: штампо́ваны.

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

штампава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. штампава́ны штампава́ная штампава́нае штампава́ныя
Р. штампава́нага штампава́най
штампава́нае
штампава́нага штампава́ных
Д. штампава́наму штампава́най штампава́наму штампава́ным
В. штампава́ны (неадуш.)
штампава́нага (адуш.)
штампава́ную штампава́нае штампава́ныя (неадуш.)
штампава́ных (адуш.)
Т. штампава́ным штампава́най
штампава́наю
штампава́ным штампава́нымі
М. штампава́ным штампава́най штампава́ным штампава́ных

Кароткая форма: штампава́на.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

штампава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. штампава́ны штампава́ная штампава́нае штампава́ныя
Р. штампава́нага штампава́най
штампава́нае
штампава́нага штампава́ных
Д. штампава́наму штампава́най штампава́наму штампава́ным
В. штампава́ны (неадуш.)
штампава́нага (адуш.)
штампава́ную штампава́нае штампава́ныя (неадуш.)
штампава́ных (адуш.)
Т. штампава́ным штампава́най
штампава́наю
штампава́ным штампава́нымі
М. штампава́ным штампава́най штампава́ным штампава́ных

Кароткая форма: штампава́на.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

штампава́ны

1. прич., в разн. знач. штампо́ванный; см. штампава́ць;

2. прил. штампо́ванный;

~ныя вы́рабы — штампо́ванные изде́лия;

ш. вы́раз — штампо́ванное выраже́ние

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

штампава́ны, ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад штампаваць.

2. у знач. прым. Выраблены з дапамогай штампа (у 1 знач.). Штампаваная дэталь. Штампаваны крышталь. Штампаваны карданаж.

3. перан.; у знач. прым. Які ствараецца або дзейнічае па агульнаўжывальнаму, збітаму ўзору, штампу. Штампаваныя выразы. □ [Шэмет:] — Гэта не штампаваны арганізатар, гэта самародак. Такіх арганізатараў трэба цаніць на [вагу] золата! Лобан.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

штампо́ваны, см. штампава́ны

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

штампо́ванный техн., перен. штампава́ны;

штампо́ванные изде́лия штампава́ныя вы́рабы;

штампо́ванное выраже́ние штампава́ны вы́раз;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

штампо́ваны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. штампо́ваны штампо́ваная штампо́ванае штампо́ваныя
Р. штампо́ванага штампо́ванай
штампо́ванае
штампо́ванага штампо́ваных
Д. штампо́ванаму штампо́ванай штампо́ванаму штампо́ваным
В. штампо́ваны
штампо́ванага
штампо́ваную штампо́ванае штампо́ваныя
Т. штампо́ваным штампо́ванай
штампо́ванаю
штампо́ваным штампо́ванымі
М. штампо́ваным штампо́ванай штампо́ваным штампо́ваных

Іншыя варыянты: штампава́ны.

Крыніцы: krapivabr2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ГУ́МАВАГА АБУ́ТКУ ВЫТВО́РЧАСЦЬ,

падгаліна гумаазбеставай прамысловасці для вырабу абутку з натуральнага або сінт. каўчуку з выкарыстаннем тэкст. матэрыялаў. У залежнасці ад прызначэння гумавы абутак падзяляюць на бытавы, спарт. і тэхн.; апошні прызначаны для аховы ног чалавека ад уздзеяння вады, агрэсіўных асяроддзяў (кіслот, шчолачаў і інш.), нізкіх т-р, удараў і інш. (напр., боты для рыбакоў, шахцёраў, рабочых хім. вытв-сцей і інш.). Абутак падзяляецца па відах тэхналогіі стварэння: клеены (на канвеерах — склейваннем папярэдне падрыхтаваных дэталей), штампаваны (штампуюць на спец. прэсах з наступнымі лакіраваннем і вулканізацыяй), фармаваны (прасуюць у формах з адначасовай вулканізацыяй). Гэта вытв-сць развіта ў многіх краінах свету, асабліва ў ЗША, Германіі, Японіі, Расіі, краінах Еўропы. На Беларусі гумавага абутку вытворчасць развіваецца з 1950-х г. Дзейнічаюць Гомельскі завод хімічных вырабаў, Капыльскі завод гумава-тэхнічных вырабаў, Крычаўскі завод гумавых вырабаў.

т. 5, с. 529

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

МІ́НСКАЯ КЕРА́МІКА,

традыцыйныя вырабы ганчароў 11—18 ст. з Мінска. У 11—15 ст. выраблялі гасп. посуд: гаршкі з накрыўкамі, патэльні, збаны, якія фармавалі з мясц. чырвоных глін на ручным ганчарным крузе прыёмамі спіральнага або кальцавога налепаў. У гліняную масу ў якасці дамешкаў дадавалі буйназярністы пясок, жарству, шамот. Вырабы ўпрыгожвалі сціплым геам. узорам у выглядзе хвалі, зігзага, насечкі, ямкі або лінейнага рыфлення (узор наносілі вострымі прадметамі пасля фармоўкі). Некат. вырабы гартавалі. У 2-й пал. 16—17 ст. посуд фармавалі на нажным ганчарным крузе тэхнікай выцягвання. Значна пашырыўся асартымент: выраблялі кафлю, дахоўку, цэглу, пліткі для падлогі, чорназадымлены і гартаваны посуд (макотры, міскі, талеркі, збаны, кубкі). Для аздаблення ўжывалі пераважна зялёную і жоўта-карычневую паліву. Часта перад глазураваннем посуд грунтавалі ангобам. Больш разнастайнай стала арнаментыка (пераважалі геам. і расл. ўзоры), тэхніка нанясення арнаменту: разам з графічным узорам існавала падглазурная размалёўка ангобам на кубках, збанах, талерках, місках. У дэкоры выкарыстоўвалі штампікі, пуансоны, зубчатыя колцы. Некат. вырабы аздаблялі накладным дэкорам у выглядзе шляка, карніза, разеткі. Вырабы 2-й пал. 18 ст. больш простыя па форме і аздабленні (адсутнічае накладны дэкор, штампаваны ўзор); выкарыстоўвалі глухія эмалі, пашырана размалёўка фарбамі па эмалях.

В.​Е.​Собаль, У.​В.​Угрыновіч.

т. 10, с. 426

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)