Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Шнуравой керамікі культура 1/468, 471; 2/214, 403, 427; 3/119; 4/13, 246; 5/289, 299; 6/102; 7/231, 394, 493, 495; 9/184, 577; 10/93, 548; 11/346—347, 475; 12/82
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
шнуравы́
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
шнуравы́ |
шнурава́я |
шнураво́е |
шнуравы́я |
| Р. |
шнураво́га |
шнураво́й
шнураво́е |
шнураво́га |
шнуравы́х |
| Д. |
шнураво́му |
шнураво́й |
шнураво́му |
шнуравы́м |
| В. |
шнуравы́ (неадуш.)
шнураво́га (адуш.) |
шнураву́ю |
шнураво́е |
шнуравы́я (неадуш.)
шнуравы́х (адуш.) |
| Т. |
шнуравы́м |
шнураво́й
шнураво́ю |
шнуравы́м |
шнуравы́мі |
| М. |
шнуравы́м |
шнураво́й |
шнуравы́м |
шнуравы́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
БАЯВЫ́Х СЯКЕ́Р КУЛЬТУ́РА,
адна з назваў археал. шнуравой керамікі культуры.
т. 2, с. 368
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
А́КАЛІ,
паселішча эпохі неаліту, бронзы і ранняга жалеза (3—1-е тыс. да н.э.) на р. Акалі ў Эстоніі. Знойдзены прылады працы, кераміка, упрыгожанні розных культур (нарвенскай, тыповай грабеньчата-ямкавай, шнуравой і інш.), якія часткова былі пашыраны і на Пн Беларусі.
т. 1, с. 183
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Барысава-Лепельская культура, гл. Шнуравой керамікі культура
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
Баявых сякер культура, гл. Шнуравой керамікі культура
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
НЯСІ́ЛАВІЧЫ,
стаянкі каменнага і бронзавага вякоў каля в. Нясілавічы Дзятлаўскага р-на Гродзенскай вобл. Датуюцца 6—1-м тыс. да н.э. Пры даследаванні знойдзены ланцэтападобныя вастрыі, пласцінкі, разцы, нуклеусы, кераміка розных этапаў нёманскай культуры і шнуравой керамікі культуры. Выяўлены рэшткі агнішчаў-кастрышчаў і агнішчаў, выкладзеных камянямі.
т. 11, с. 420
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ГУ́РЫНА (Ніна Мікалаеўна) (30.6.1909, г. Растоў Яраслаўскай вобл., Расія — 9.9.1990),
рускі археолаг. Д-р гіст. н. (1963). Скончыла Маскоўскі дзярж. ун-т (1930). У 1935—38 працавала ў Эрмітажы, з 1936 у Ін-це гісторыі матэрыяльнай культуры АН СССР (Ленінград). На Беларусі вывучала Краснасельскія крэменездабыўныя шахты (Ваўкавыскі р-н). Распрацавала методыку пошуку і даследавання шахтаў, дала іх характарыстыку, вызначыла датаванне і прыналежнасць да шнуравой керамікі культур. Даследавала больш за 50 помнікаў каменнага і бронзавага вякоў на Панямонні і Падзвінні.
т. 5, с. 539
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)