шматрадко́вы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
шматрадко́вы |
шматрадко́вая |
шматрадко́вае |
шматрадко́выя |
| Р. |
шматрадко́вага |
шматрадко́вай
шматрадко́вае |
шматрадко́вага |
шматрадко́вых |
| Д. |
шматрадко́ваму |
шматрадко́вай |
шматрадко́ваму |
шматрадко́вым |
| В. |
шматрадко́вы (неадуш.)
шматрадко́вага (адуш.) |
шматрадко́вую |
шматрадко́вае |
шматрадко́выя (неадуш.)
шматрадко́вых (адуш.) |
| Т. |
шматрадко́вым |
шматрадко́вай
шматрадко́ваю |
шматрадко́вым |
шматрадко́вымі |
| М. |
шматрадко́вым |
шматрадко́вай |
шматрадко́вым |
шматрадко́вых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
шматрадко́вы с.-х. многоря́дный
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
шматрадко́вы, ‑ая, ‑ае.
Разм.
1. Пасеяны, размешчаны ў некалькі радкоў. Шматрадковы авёс.
2. Які робіць, апрацоўвае адначасова некалькі радкоў (пра сельскагаспадарчыя машыны). Шматрадковая сеялка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
многоря́дный
1. многарадко́вы, шматрадко́вы;
2. техн. мнагара́дны, шматра́дны.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)