шматгало́вы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. шматгало́вы шматгало́вая шматгало́вае шматгало́выя
Р. шматгало́вага шматгало́вай
шматгало́вае		 шматгало́вага шматгало́вых
Д. шматгало́ваму шматгало́вай шматгало́ваму шматгало́вым
В. шматгало́вы (неадуш.)
шматгало́вага (адуш.)		 шматгало́вую шматгало́вае шматгало́выя (неадуш.)
шматгало́вых (адуш.)
Т. шматгало́вым шматгало́вай
шматгало́ваю		 шматгало́вым шматгало́вымі
М. шматгало́вым шматгало́вай шматгало́вым шматгало́вых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

шматгало́вы многоголо́вый

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

шматгало́вы, ‑ая, ‑ае.

Які мае некалькі ці шмат галоў (пра міфічных істот). Шматгаловая гідра. Шматгалосы дракон. // У склад якога ўваходзіць шмат людзей ці жывёл. [Людзі] перакідваліся рэплікамі, гікалі, спрачаліся. І над шматгаловай плынню пляскаўся тлум. Карпаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

шматгало́вы víelköpfig

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

многоголо́вый многагало́вы, шматгало́вы.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

стогало́вы, ‑ая, ‑ае.

Які мае сто або больш галоў; шматгаловы. Стогаловы дракон.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ДРАКО́Н,

у міфалогіі многіх народаў крылаты (часам шматгаловы) вогненны змей, тулава якога складалася з частак цела змяі, кракадзіла, птушкі, рыбы, льва, сабакі і інш. У краінах Усх. Азіі лічыўся бажаством вады, якое прыносіць урадлівасць, пазней — сімвал улады. Д. былі пераможаны Гераклам (Гідра, Ладон), Апалонам (Піфон, Тыфон), Георгіем Пераможцам і інш.

т. 6, с. 196

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

víelköpfig a шматгало́вы, шматлю́дны (пра сход і г.д.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

...галовы, ‑ая, ‑ае.

Другая састаўная частка складаных слоў, якая ужываецца ў значэннях: а) з такой галавой (у 1 знач.), характарыстыка якой даецца ў першай частцы, напрыклад: светлагаловы, чорнагаловы; б) з такой колькасцю галоў (у 1 знач.), якая названа ў першай частцы, напрыклад: трохгаловы, шматгаловы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)