шліхтава́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. шліхту́ю шліхту́ем
2-я ас. шліхту́еш шліхту́еце
3-я ас. шліхту́е шліхту́юць
Прошлы час
м. шліхтава́ў шліхтава́лі
ж. шліхтава́ла
н. шліхтава́ла
Загадны лад
2-я ас. шліхту́й шліхту́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час шліхту́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

шліхтава́ць I несов., спец. шлихтова́ть

шліхтава́ць II несов. штабели́ровать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

шліхтава́ць ​1, ‑тую, ‑туеш, ‑туе; незак., што.

Спец. Прамочваць, насыпаць шліхтай ​1. Шліхтаваць вяроўку. Шліхтаваць тканіну.

шліхтава́ць ​2, ‑тую, ‑туеш, ‑туе; незак., што.

Складваць, збіраць што‑н. у шліхту ​2. Шліхтаваць торф. Шліхтаваць дошкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

шліхтава́ць

(ням. schlichten)

1) прамываць, насычаць аснову тканіны шліхтай;

2) збіраць што-н. у штабель (шліхту) (напр. ш. дошкі).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

шліхтава́цца ​1, ‑туецца; незак.

Зал. да шліхтаваць ​1.

шліхтава́цца ​2, ‑туецца; незак.

Зал. да шліхтаваць ​2.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

size​4 [saɪz] v. пракле́йваць, шліхтава́ць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

шліхтава́нне ​1, ‑я, н.

Спец. Дзеянне паводле знач. дзеясл. шліхтаваць ​1.

шліхтава́нне ​2, ‑я, н.

Спец. Дзеянне паводле знач. дзеясл. шліхтаваць ​2.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

шлихтова́ть несов., текст., стол. шліхтава́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

шліхто́ўка ​1, ‑і, ДМ ‑ўцы, ж.

Спец. Дзеянне паводле знач. дзеясл. шліхтаваць ​1.

шліхто́ўка ​2, ‑і, ДМ ‑ўцы, ж.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. шліхтаваць ​2.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

шліхтава́ны ​1, ‑ая, ‑ае.

Спец.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад шліхтаваць ​1.

2. у знач. прым. Які шліхтавалі, падверглі шліхтаванню ​1.

шліхтава́ны ​2, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад шліхтаваць ​2.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)