шклі́сты
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
шклі́сты |
шклі́стая |
шклі́стае |
шклі́стыя |
| Р. |
шклі́стага |
шклі́стай
шклі́стае |
шклі́стага |
шклі́стых |
| Д. |
шклі́стаму |
шклі́стай |
шклі́стаму |
шклі́стым |
| В. |
шклі́сты (неадуш.)
шклі́стага (адуш.) |
шклі́стую |
шклі́стае |
шклі́стыя (неадуш.)
шклі́стых (адуш.) |
| Т. |
шклі́стым |
шклі́стай
шклі́стаю |
шклі́стым |
шклі́стымі |
| М. |
шклі́стым |
шклі́стай |
шклі́стым |
шклі́стых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
шклі́сты спец. (содержащий стекло) стеклова́тый
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
шклі́сты, ‑ая, ‑ае.
1. Спец. Які складаецца са шкла, які ўтрымлівае шкло (пра горныя пароды). Шклісты базальт.
2. Падобны на шкло бляскам, празрыстасцю і пад. Ямкі-лужыны ўночы зацягнула шклістым лёдам. Машара.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
стеклова́тый спец.
1. (содержащий стекло) шклі́сты;
2. (стеклообразный) шклопадо́бны.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)