шварто́віць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
шварто́ўлю |
шварто́вім |
| 2-я ас. |
шварто́віш |
шварто́віце |
| 3-я ас. |
шварто́віць |
шварто́вяць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
шварто́віў |
шварто́вілі |
| ж. |
шварто́віла |
| н. |
шварто́віла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
шварто́ў |
шварто́ўце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
шварто́вячы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
шварто́віць несов., мор. шварто́вить
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
шварто́віць, ‑тоўлю, ‑товіш, ‑товіць; незак., што.
Разм. Тое, што і швартаваць. Швартовіць судна.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)