шату́нны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. шату́нны шату́нная шату́ннае шату́нныя
Р. шату́ннага шату́ннай
шату́ннае		 шату́ннага шату́нных
Д. шату́ннаму шату́ннай шату́ннаму шату́нным
В. шату́нны (неадуш.)
шату́ннага (адуш.)		 шату́нную шату́ннае шату́нныя (неадуш.)
шату́нных (адуш.)
Т. шату́нным шату́ннай
шату́ннаю		 шату́нным шату́ннымі
М. шату́нным шату́ннай шату́нным шату́нных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

шату́нны тех. шату́нный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

шату́нны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае адносіны да шатуна (у 1 знач.). Шатунныя балты. // Забяспечаны шатуном. Шатунны механізм.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

шату́н¹, -а́, мн. -ы́, -о́ў, м. (спец.).

Рухомая дэталь, якая злучае поршань з валам рухавіка.

|| прым. шату́нны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

крывашы́пна-шату́нны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. крывашы́пна-шату́нны крывашы́пна-шату́нная крывашы́пна-шату́ннае крывашы́пна-шату́нныя
Р. крывашы́пна-шату́ннага крывашы́пна-шату́ннай
крывашы́пна-шату́ннае		 крывашы́пна-шату́ннага крывашы́пна-шату́нных
Д. крывашы́пна-шату́ннаму крывашы́пна-шату́ннай крывашы́пна-шату́ннаму крывашы́пна-шату́нным
В. крывашы́пна-шату́нны (неадуш.)
крывашы́пна-шату́ннага (адуш.)		 крывашы́пна-шату́нную крывашы́пна-шату́ннае крывашы́пна-шату́нныя (неадуш.)
крывашы́пна-шату́нных (адуш.)
Т. крывашы́пна-шату́нным крывашы́пна-шату́ннай
крывашы́пна-шату́ннаю		 крывашы́пна-шату́нным крывашы́пна-шату́ннымі
М. крывашы́пна-шату́нным крывашы́пна-шату́ннай крывашы́пна-шату́нным крывашы́пна-шату́нных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

шатуно́вы, см. шату́нны

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

шатуно́вы, ‑ая, ‑ае.

Тое, што і шатунны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ЛЕСАПІ́ЛЬНАЯ РА́МА, піларама,

разнавіднасць дрэварэзальнага станка для падоўжнай распілоўкі бярвён і брусоў. Аснашчаны камплектам паласавых рамных піл, замацаваных у пілавальнай рамцы.

З дапамогай крывашыпна-шатуннага механізма рамка робіць зваротна-паступальныя рухі і распілоўвае піламі бервяно, якое падаецца механізмам вальцовага тыпу. Л.р. аснашчаюць цялежкамі для падачы бярвён і ральгангамі для адвозкі піламатэрыялаў. Верт. Л.р. пашыраны ў лесапільнай вытв-сці, гарыз. (аднапільныя) — у вытв-сці фанеры пры распілоўванні бярвён на загатоўкі.

Схема вертыкальнай лесапільнай рамы: 1 — электрарухавік; 2 — бервяно; 3 — пілавальная рамка; 4 — камплект піл; 5 — вальцы; 6 — крывашыпна-шатунны механізм.

т. 9, с. 215

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)