шатра́к
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
шатра́к |
шатракі́ |
| Р. |
шатрака́ |
шатрако́ў |
| Д. |
шатраку́ |
шатрака́м |
| В. |
шатра́к |
шатракі́ |
| Т. |
шатрако́м |
шатрака́мі |
| М. |
шатраку́ |
шатрака́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
шатра́к, -ка́ м., см. шатрава́лка
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
шатра́к, ‑а, м.
Тое, што і шатравалка. Цётка, адышоўшыся ад свайго, яшчэ няпоўнага мяшка пад кашом шатрака, стаяла таксама тут, на дварэ. Брыль.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)