чыры́каць, 1 і 2 ас. не ўжыв., -ае; незак.

Тое, што і цырыкаць.

|| аднакр. чыры́кнуць, -не.

|| наз. чыры́канне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

чыры́каць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. чыры́каю чыры́каем
2-я ас. чыры́каеш чыры́каеце
3-я ас. чыры́кае чыры́каюць
Прошлы час
м. чыры́каў чыры́калі
ж. чыры́кала
н. чыры́кала
Загадны лад
2-я ас. чыры́кай чыры́кайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час чыры́каючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

чыры́каць несов. чири́кать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

чыры́каць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак.

Тое, што і цырыкаць. Верабей скача па гладкім асфальце тратуара і нешта па-свойму гаворыць, чырыкае. Брыль. Ля ганка сельмага чырыкалі вераб’і, трымцела ад ветру і залацілася на сонцы растрэсеная на вуліцы салома. М. Стральцоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

чыры́каць гл. цырыкаць

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

зачыры́каць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.

Разм. Пачаць чырыкаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

чыры́кнуць, ‑ну, ‑неш, ‑не; зак.

Аднакр. да чырыкаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

chirp [tʃɜ:p] v. шчабята́ць, чыры́каць, цыры́каць, цвы́ркаць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

weet-weet [ˈwi:twi:t] v., interj. чыры́каць (як верабей); чык-чыры́к

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

tschílpen vi чыры́каць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)