чына́равы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. чына́равы чына́равая чына́равае чына́равыя
Р. чына́равага чына́равай
чына́равае		 чына́равага чына́равых
Д. чына́раваму чына́равай чына́раваму чына́равым
В. чына́равы (неадуш.)
чына́равага (адуш.)		 чына́равую чына́равае чына́равыя (неадуш.)
чына́равых (адуш.)
Т. чына́равым чына́равай
чына́раваю		 чына́равым чына́равымі
М. чына́равым чына́равай чына́равым чына́равых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

чына́равы чина́ровый

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

чына́равы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да чынары. Чынаравае лісце.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

чына́ра, -ы, мн. -ы, -на́р, ж.

Дрэва сямейства платанавых; усходні платан.

|| прым. чына́равы, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

чина́ровый чына́равы.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)