Verbum

анлайнавы слоўнік

чу́тнасць, -і, ж.

1. Ступень выразнасці гучання.

Дрэнная ч. радыёперадачы.

2. Магчымасць чуць, слухаць каго-, што-н.

Зона чутнасці.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

чу́тнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

чу́тнасць ж. слы́шимость;

до́брая ч. — хоро́шая слы́шимость;

зо́на ~ці — зо́на слы́шимости

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

чу́тнасць, ‑і, ж.

1. Ступень выразнасці гучання. Добрая чутнасць. Мяжа чутнасці.

2. Магчымасць чуць, слухаць каго‑, што‑н. Чутнасць выбухаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

чу́тнасць Hörbarkeit f -; Verständlichkeit f - (разборлівасць); Verständigung f - (па тэлефоне)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

слы́шимость чу́тнасць, -ці ж.;

хоро́шая слы́шимость до́брая чу́тнасць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

audibility [ˌɔ:dəˈbɪləti] n. чу́тнасць; гу́чнасць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Hörbarkeit f - чу́тнасць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)

słyszalność

ж. чутнасць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

аку́стыка, -і, ДМ -тыцы, ж.

1. Раздзел фізікі, які вывучае гукавыя з’явы.

2. Чутнасць гукаў (музыкі, гутаркі і пад.) у якім-н. памяшканні, абумоўленая формай і матэрыялам гэтага памяшкання.

А. тэатральнай залы.

|| прым. акусты́чны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)