чумі́зны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. чумі́зны чумі́зная чумі́знае чумі́зныя
Р. чумі́знага чумі́знай
чумі́знае		 чумі́знага чумі́зных
Д. чумі́знаму чумі́знай чумі́знаму чумі́зным
В. чумі́зны (неадуш.)
чумі́знага (адуш.)		 чумі́зную чумі́знае чумі́зныя (неадуш.)
чумі́зных (адуш.)
Т. чумі́зным чумі́знай
чумі́знаю		 чумі́зным чумі́знымі
М. чумі́зным чумі́знай чумі́зным чумі́зных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

чумі́зны чуми́зный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

чумі́зны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да чумізы, зроблены з чумізы. Чумізныя крупы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

чумі́за, -ы, ж.

Расліна сямейства злакавых, падобная на проса.

|| прым. чумі́зны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

чуми́зный чумі́зны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)