Чу́дзенічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Чу́дзенічы
Р. Чу́дзеніч
Чу́дзенічаў
Д. Чу́дзенічам
В. Чу́дзенічы
Т. Чу́дзенічамі
М. Чу́дзенічах

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Чудзенічы (в.) 6/241; 11/232

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)