чу́біцца, чу́блюся, чу́бішся, чу́біцца; незак. (разм.).

Біцца; сварыцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

чу́біцца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. чу́блюся чу́бімся
2-я ас. чу́бішся чу́біцеся
3-я ас. чу́біцца чу́бяцца
Прошлы час
м. чу́біўся чу́біліся
ж. чу́білася
н. чу́білася
Загадны лад
2-я ас. чу́бся чу́бцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час чу́бячыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

чу́біцца несов., разг. руга́ться, брани́ться

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

чу́біцца, чублюся, чубішся, чубіцца; незак.

Разм. Біцца; сварыцца. [Мер’ема:] Хто галубіцца, той і чубіцца. А. Александровіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

scuffle

[ˈskʌfəl]

1.

v.i.

бі́цца, чу́біцца

2.

n.

бо́йка f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

líeben vt любі́ць, каха́ць;

was sich liebt, das neckt sich хто каго́ лю́біць, той таго́ чу́біць; хто лю́біцца, той чу́біцца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)