чте́ние в разн. знач. чыта́нне, -ння ср.;
чте́ние вслух чыта́нне ўго́лас;
худо́жественное чте́ние маста́цкае чыта́нне;
вырази́тельное чте́ние выра́знае чыта́нне;
во вре́мя чте́ния ле́кций у час чыта́ння ле́кцый;
кни́га для чте́ния а) кні́га для чыта́ння; б) (учебник) чыта́нка;
Купа́ловские чте́ния Купа́лаўскія чыта́нні.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
чтение
Том: 37, старонка: 14.
Гістарычны слоўнік беларускай мовы (1982–2017)
курсо́рны: ~нае чыта́нне курсо́рное чте́ние
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
го́ласны гро́мкий;
~нае чыта́нне — гро́мкое чте́ние
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
объясни́тельный тлумача́льны;
объясни́тельное чте́ние тлумача́льнае чыта́нне;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
курсо́рный пед. курсо́рны;
курсо́рное чте́ние курсо́рнае чыта́нне.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
чыта́нне ср.
1. в разн. знач. чте́ние;
ч. ўго́лас — чте́ние вслух;
маста́цкае ч. — худо́жественное чте́ние;
ч. ле́кцый — чте́ние ле́кций;
кні́га для чыта́ння — кни́га для чте́ния;
Купа́лаўскія ~нні — Купа́ловские чте́ния;
2. (вид репетиции) чи́тка ж.;
ч. ро́лей — чи́тка роле́й;
калекты́ўнае ч. — коллекти́вная чи́тка
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
бэ́канне ср.
1. см. бляя́нне;
2. прост. (неумелое чтение) бе́канье
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
НІ́ЖНЕВА (Наталля Мікалаеўна) (н. 18.6.1950, Мінск),
бел. вучоны, педагог. Д-р пед. н. (1993), праф. (1995). Скончыла Мінскі пед. ін-т замежных моў (1972). З 1972 у БПІ, з 1974 у Ваен. акадэміі (з 1994 заг. кафедры). З 1998 заг. кафедры рамана-герм. моў БДУ, адначасова праф. Ваен. акадэміі. Навук. працы па сучасных інфарм. тэхналогіях вывучэння замежных моў, на аснове крэатыўных методык. Распрацавала нетрадыцыйныя формы і метады навучання, накіраваныя на ўдасканаленне пазнавальнай дзейнасці навучэнцаў.
Тв.:
Творчество в процессе обучения иностранным языкам. Мн., 1993;
Английский язык: Внеаудиторное чтение. Мн., 1991;
Общаемся эффективно. Мн., 1997;
Культура общения. Мн., 1998.
М.П.Савік.
т. 11, с. 327
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
«ВИ́ЛЕНСКИЙ ВЕ́СТНИК»
(«Kurier Wileński»),
палітычная і літаратурная газета Паўн.-Зах. краю. Выдавалася з 1841 да 1915 у Вільні (з кастр. 1915 да 1916 у Гомелі) на польскай і рускай, з 1865 на рус. мове. Замяніла газ. «Kurier Litewski» («Літоўскі веснік»). Рэдактары Э.І.Адынец, А.К.Кіркор, П.Р.Бывалькевіч і інш. Напачатку мела паланафільскі кірунак, пасля задушэння паўстання 1863—64 стала прапагандаваць рускамоўную школу, правасл. царкву і інш.
Пэўную папулярнасць газета мела ў 1860—65, калі яе рэдагаваў Кіркор; змяшчала матэрыялы па бел. этнаграфіі, гісторыі, л-ры; друкавала навук. працы і літ. творы В.І.Дуніна-Марцінкевіча, У.Сыракомлі, А.І.Вярыгі-Дарэўскага, Я.Ф.Карскага, М.В.Доўнар-Запольскага і інш. У 1870—90 асвятляла пытанні культуры і быту, пісала аб забавах віленскай знаці, заезджых знакамітасцях, зрэдку пра эканам. і паліт. жыццё Расіі і замежжа. Бел. праблемы газету мала цікавілі. Мела дадаткі: «Сельское чтение. Еженедельный народный журнал» (1877—78), «Виленский вестник. Телеграммы и вести о войне» (1904; 1914), «Виленский вестник. Еженедельное иллюстрированное приложение» (1905), «Вечерний Виленский вестник» (1915).
С.В.Говін.
т. 4, с. 169
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)