чаўно́чнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. чаўно́чнік чаўно́чнікі
Р. чаўно́чніка чаўно́чнікаў
Д. чаўно́чніку чаўно́чнікам
В. чаўно́чніка чаўно́чнікаў
Т. чаўно́чнікам чаўно́чнікамі
М. чаўно́чніку чаўно́чніках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

чаўно́чнік м. челно́чник

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

чаўно́чнік, ‑а, м.

Рабочы ткацкай вытворчасці, які прыводзіць у рух чаўнок ці сочыць за чаўнаком.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

челно́чник​II техн. чаўно́чнік, -ка м.; см. челно́к​II.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)