ча́лы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ча́лы ча́лая ча́лае ча́лыя
Р. ча́лага ча́лай
ча́лае		 ча́лага ча́лых
Д. ча́ламу ча́лай ча́ламу ча́лым
В. ча́лы (неадуш.)
ча́лага (адуш.)		 ча́лую ча́лае ча́лыя (неадуш.)
ча́лых (адуш.)
Т. ча́лым ча́лай
ча́лаю		 ча́лым ча́лымі
М. ча́лым ча́лай ча́лым ча́лых

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Ібрагім Чалы 10/352

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Чалы І. А. 8/196

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Чалы М. П. 4/148; 11/179

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Чалы Багдан Іосіфавіч

т. 17, с. 212

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Чалы Мікалай Палікарпавіч

т. 17, с. 212

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ча́л

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ча́л ча́лы
Р. ча́ла ча́лаў
Д. ча́лу ча́лам
В. ча́л ча́лы
Т. ча́лам ча́ламі
М. ча́ле ча́лах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

чало́

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. чало́ чо́лы
чалы́
Р. чала́ чо́лаў
Д. чалу́ чо́лам
В. чало́ чо́лы
чалы́
Т. чало́м чо́ламі
М. чале́ чо́лах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

чало́, -а́, мн. чо́лы і (з ліч. 2, 3, 4) чалы́, чо́лаў, н. (высок.). Лоб.

Высокае ч.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

РАМАНІ́ЦКІ (Барыс Васілевіч) (30.3.1891, с. Чарнабай Чаркаскай вобл., Украіна — 24.8.1988),

украінскі акцёр, рэжысёр. Нар. арт. СССР (1944). Скончыў Кіеўскую муз.-драм. школу (1915). З 1913 выступаў у трупе П.​Саксаганскага. У 1922 адзін з заснавальнікаў і маст. кіраўнік (да 1948), акцёр і рэжысёр Укр. т-ра імя М.​Занькавецкай у Львове. Вастрынёй характарыстык, разнастайнасцю фарбаў вылучаюцца ролі: Чалы («Сава Чалы» І.​Карпенкі-Карага), Мікола Задарожны («Украдзенае шчасце» І.​Франко), Гайдай («Гібель эскадры» А.​Карнейчука), Вайніцкі («Дзядзька Ваня» А.​Чэхава), Храпаў («Васа Жалязнова» М.​Горкага), Карл («Разбойнікі» Ф.​Шылера), Атэла («Атэла» У.​Шэкспіра). Паставіў спектаклі «Гібель эскадры» Карнейчука (1933), «На вялікую зямлю» А.​Хіжняка (1949). Аўтар кн. «Украінскі тэатр у мінулым і сучасным» (1950). Дзярж. прэмія СССР 1950. Дзярж. прэмія імя Т.​Шаўчэнкі 1974.

т. 13, с. 293

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)