ча́йныя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне

мн.
-
Н. ча́йныя
Р. ча́йных
Д. ча́йным
В. ча́йныя
Т. ча́йнымі
М. ча́йных

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ча́йныя сущ., мн., бот. ча́йные

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Чайныя (сям. раслін) 5/295; 11/174

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

чайна́я

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

адз. мн.
ж. -
Н. чайна́я чайны́я
Р. чайно́й чайны́х
Д. чайно́й чайны́м
В. чайну́ю чайны́я
Т. чайно́й
чайно́ю		 чайны́мі
М. чайно́й чайны́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ча́йны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ча́йны ча́йная ча́йнае ча́йныя
Р. ча́йнага ча́йнай
ча́йнае		 ча́йнага ча́йных
Д. ча́йнаму ча́йнай ча́йнаму ча́йным
В. ча́йны (неадуш.)
ча́йнага (адуш.)		 ча́йную ча́йнае ча́йныя (неадуш.)
ча́йных (адуш.)
Т. ча́йным ча́йнай
ча́йнаю		 ча́йным ча́йнымі
М. ча́йным ча́йнай ча́йным ча́йных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ча́йные мн., сущ., бот. ча́йныя, -ных;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

teaspoonful [ˈti:spu:nfʊl] n. : two teaspoonfuls of sugar дзве ча́йныя лы́жкі цу́кру

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

КАРДАМО́НАВЫ ГО́РЫ,

горы на Пд Індыі, у складзе Зах. Гатаў. Даўж. каля 200 км. Выш. да 2019 м (г. Катаймалай). Рэзка акрэслены грэбень, стромкія схілы, глыбокія цясніны. Складзены пераважна з гнейсаў, крышт. сланцаў, чарнакітаў. Вільготныя трапічныя лясы. Чайныя і каўчукавыя плантацыі. Рэзерват Перыяр.

т. 8, с. 65

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

вы́гадаваць, ‑дую, ‑дуеш, ‑дуе; зак., каго-што.

Даглядаючы, вырасціць. Выгадаваць сад. □ На руках у цёткі асталося шасцёра дзяцей, і яна ганарылася, што выгадавала іх, «вывела ў людзі». Шамякін. На пясках былых мы рыс пасеем, Выгадуем чайныя кусты. Панчанка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

НІЛГІ́РЫ,

горны масіў на Пд п-ва Індастан, у Індыі, на стыку Зах. і Усх. Гатаў. Складзены з гнейсаў, крышт. сланцаў, парфіраў. Выш. да 2636 (г. Дадабета). Платопадобная вяршыня, стромкія схілы, парэзаныя цяснінамі. Высакатраўныя лугі з рэшткамі вечназялёных трапічных лясоў і крывалессяў. Чайныя і кававыя плантацыі, эўкаліптавыя гаі. Горныя кліматычныя курорты (Утакаманд, Кунур і інш.).

т. 11, с. 347

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)