цэ́сарскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
цэ́сарскі |
цэ́сарская |
цэ́сарскае |
цэ́сарскія |
| Р. |
цэ́сарскага |
цэ́сарскай
цэ́сарскае |
цэ́сарскага |
цэ́сарскіх |
| Д. |
цэ́сарскаму |
цэ́сарскай |
цэ́сарскаму |
цэ́сарскім |
| В. |
цэ́сарскі (неадуш.)
цэ́сарскага (адуш.) |
цэ́сарскую |
цэ́сарскае |
цэ́сарскія (неадуш.)
цэ́сарскіх (адуш.) |
| Т. |
цэ́сарскім |
цэ́сарскай
цэ́сарскаю |
цэ́сарскім |
цэ́сарскімі |
| М. |
цэ́сарскім |
цэ́сарскай |
цэ́сарскім |
цэ́сарскіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
цэ́сарскі ист. це́сарский
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
цэ́сарскі, ‑ая, ‑ае.
Гіст. Які мае адносіны да цэсара, належыць яму. Цэсарскі трон.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Caesarean, Caesarian
[sɪˈzeriən]
adj.
1) Цэ́зараў
2) цэ́сарскі
the Caesarean succession — цэ́сарскае насту́пства паса́ду
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)