цыца́нія
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
цыца́нія |
цыца́ніі |
| Р. |
цыца́ніі |
цыца́ній |
| Д. |
цыца́ніі |
цыца́ніям |
| В. |
цыца́нію |
цыца́ніі |
| Т. |
цыца́ніяй цыца́ніяю |
цыца́ніямі |
| М. |
цыца́ніі |
цыца́ніях |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
цыца́нія
(н.-лац. zizania)
водная травяністая расліна сям. злакавых з лінейным лісцем і буйнымі каласковымі мяцёлкамі, пашыраная ва Усх. Азіі і Паўн. Амерыцы; на Беларусі вырошчваецца ў вадаёмах у рыбных і паляўнічых гаспадарках як каштоўная кармавая расліна для рыб, вадаплаўных птушак, водных жывёл.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
КАНА́ДСКІ РЫ́С,
кветкавая расліна, гл. ў арт. Цыцанія.
т. 7, с. 566
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)