цыру́балка, -і, ДМ -лцы, мн. -і, -лак, ж.

Тое, што і цурубалка.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

цыру́балка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. цыру́балка цыру́балкі
Р. цыру́балкі цыру́балак
Д. цыру́балцы цыру́балкам
В. цыру́балку цыру́балкі
Т. цыру́балкай
цыру́балкаю		 цыру́балкамі
М. цыру́балцы цыру́балках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

цыру́балка ж., см. цуру́балка

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

цыру́балка, ‑і, ДМ ‑лцы; Р мн. ‑лак; ж.

Разм.

1. Цыбур. Ужо даўно вецер здзьмуў з .. [адуванчыкаў] лёгкія пушынкі з зярнятамі.. Цяпер тырчалі толькі сухія цырубалкі. Кулакоўскі.

2. Драўляная зашпілька.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кляп м.

1. за́тычка, -кі ж.;

2. (для стягивания верёвки) цыру́балка, -кі ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

застёжка

1. засцёжка, -кі ж.; за́шпілька, -кі ж.;

2. (деревянная) бі́рка, -кі ж., цыру́балка, -кі ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)