цуке́рнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
цуке́рнік |
цуке́рнікі |
| Р. |
цуке́рніка |
цуке́рнікаў |
| Д. |
цуке́рніку |
цуке́рнікам |
| В. |
цуке́рнік |
цуке́рнікі |
| Т. |
цуке́рнікам |
цуке́рнікамі |
| М. |
цуке́рніку |
цуке́рніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
цуке́рнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
цуке́рнік |
цуке́рнікі |
| Р. |
цуке́рніка |
цуке́рнікаў |
| Д. |
цуке́рніку |
цуке́рнікам |
| В. |
цуке́рніка |
цуке́рнікаў |
| Т. |
цуке́рнікам |
цуке́рнікамі |
| М. |
цуке́рніку |
цуке́рніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
confectioner
[kənˈfekʃənər]
n.
цуке́рнік -а, канды́тар -а m.
confectioner’s sugar — цукро́вы парашо́к
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)