це́шчын
прыметнік, прыналежны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
це́шчын |
це́шчына |
це́шчына |
це́шчыны |
| Р. |
це́шчынага |
це́шчынай
це́шчынае |
це́шчынага |
це́шчыных |
| Д. |
це́шчынаму |
це́шчынай |
це́шчынаму |
це́шчыным |
| В. |
це́шчын (неадуш.)
це́шчынага (адуш.) |
це́шчыну |
це́шчына |
це́шчыны (неадуш.)
це́шчыных (адуш.) |
| Т. |
це́шчыным |
це́шчынай
це́шчынаю |
це́шчыным |
це́шчынымі |
| М. |
це́шчыным |
це́шчынай |
це́шчыным |
це́шчыных |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
це́шчын, ‑а.
Які належыць цешчы. Лепш зайсці з боку рэчкі. Там якраз насупраць цешчынай хаты кладка ёсць. С. Александровіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
це́шча, -ы, мн. -ы, цешч і -аў, ж.
Жончына маці.
|| прым. це́шчын, -а.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)