Це́рабуты

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Це́рабуты
Р. Це́рабут
Це́рабутаў
Д. Це́рабутам
В. Це́рабуты
Т. Це́рабутамі
М. Це́рабутах

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Церабуты (в.) 8/633 (к.); 10/47 (к.); 11/105—106

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)