це́нькі
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
це́нькі |
це́нькая |
це́нькае |
це́нькія |
| Р. |
це́нькага |
це́нькай
це́нькае |
це́нькага |
це́нькіх |
| Д. |
це́нькаму |
це́нькай |
це́нькаму |
це́нькім |
| В. |
це́нькі (неадуш.)
це́нькага (адуш.) |
це́нькую |
це́нькае |
це́нькія (неадуш.)
це́нькіх (адуш.) |
| Т. |
це́нькім |
це́нькай
це́нькаю |
це́нькім |
це́нькімі |
| М. |
це́нькім |
це́нькай |
це́нькім |
це́нькіх |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
це́нькі, ‑ая, ‑ае.
Абл.
1. Тонкі, вельмі тонкі. Авёс шамаціць галінкамі, нібы адмысловымі ценькімі каралямі. Броўка.
2. Вельмі высокі па гучанню, падобны на піск. Ценькі званочак. □ Ценькімі галасамі ад пчол звініць зямля наўкола. Калюга.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
cienki
1. тонкі; ценькі; пісклявы;
cienki głos — тонкі голас;
~e wino — слабое віно;
2. жарг. слабы; непадрыхтаваны;
cienki z matematyki — слабы ў матэматыцы
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)