це́мрадзь, -і, ж. (разм.).

Тое, што і цемра.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

це́мрадзь

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. це́мрадзь
Р. це́мрадзі
Д. це́мрадзі
В. це́мрадзь
Т. це́мраддзю
М. це́мрадзі

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

це́мрадзь ж., см. це́мра

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

це́мрадзь, ‑і, ж.

Разм. Тое, што і цемра. Па дварэ была такая цемрадзь, хоць вока выкалі. Сабаленка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

це́мра ж., це́мрадзь ж.

1. Dnkel n -s, Dnkelheit f -; Fnsternis f -;

у це́мры im Dnkeln;

да це́мры vor inbruch der Dnkelheit;

2. перан. (невуцтва) nwissenheit f -, nkenntnis f -

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

цьма¹, -ы, ж.

Тое, што і цемра, цемрадзь.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

darkness [ˈdɑ:knəs] n. цемната́, це́мра, це́мрадзь;

Darkness fell. Сцямнела.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

апраме́тны разм.:

апраме́тная це́мрадзь absolte Dnkelheit [Fnster nis] f -

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

тьмаI прям., перен. (мрак) це́мра, -ры ж., це́мрадзь, -дзі ж.;

тьма кроме́шная це́мра апраме́тная.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

замгну́ць, ‑ну, ‑неш, ‑не; ‑нём, ‑няце; зак.

Разм.

1. Задрамаць, заснуць на адно імгненне. Лежачы дагары і ўзіраючыся ў чорную цемрадзь, .. [Ігнась] марыў, — смела і прыгожа, пакуль не замгнуў. Мурашка. — Мы, відаць, трохі былі замгнулі, — пазяхнуўшы, адказаў Ладуцька. Кулакоўскі.

2. што. Засынаючы, заплюшчыць, сплюшчыць (вочы, павекі). Здаецца ж, і не спаў зусім, толькі на хвіліначку замгнуў вочы, а прахапіўся — белая раніца. Сачанка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)