Целяпні́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Целяпні́
Р. Целяпнё́ў
Д. Целяпня́м
В. Целяпні́
Т. Целяпня́мі
М. Целяпня́х

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Целяпні (в., Бешанковіцкі р-н) 2/319 (к.)

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

целяпе́нь

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. целяпе́нь целяпні́
Р. целяпня́ целяпнёў
Д. целяпню́ целяпня́м
В. целяпня́ целяпнёў
Т. целяпнём целяпня́мі
М. целяпню́ целяпня́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)