цаізі́т
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
цаізі́т |
цаізі́ты |
| Р. |
цаізі́ту |
цаізі́таў |
| Д. |
цаізі́ту |
цаізі́там |
| В. |
цаізі́т |
цаізі́ты |
| Т. |
цаізі́там |
цаізі́тамі |
| М. |
цаізі́це |
цаізі́тах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
цаізі́т
(ад славен. Zois = прозвішча славен. асветніка)
мінерал класа сілікатаў у выглядзе зярністых агрэгатаў шэрага, зялёнага, ружовага, чырвонага або бурага колеру са шкляным бляскам, структурай аналагічны эпідоту.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)